Ήθελα να φτιάξω μία αφίσα που να φαίνεται λες και είναι πολλές σκισμένες αφίσες η μια κολλημένη πάνω στην άλλη. Έγραψα Free με κόκκινα γράμματα και μετά έγραψα διάφορες χώρες, στις οποίες γίνονται διαμαρτυρίες ή υπάρχουν θέματα καταπατήσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Χρησιμοποίησα τα χρώματα από τις σημαίες της κάθε χώρας. Στο τέλος γράφει Oppressed με κόκκινα γράμματα για να φαίνεται η φράση free oppressed. Ακόμα έχω βάλει σημαίες, οι οποίες είναι σαν αυτοκόλλητα κολλημένες πάνω στις αφίσες, καθώς και το καρπούζι το οποίο χρησιμοποιείται αντί για την σημαία της Παλαιστίνης. Έχω βάλει και κομμάτια από τον ορισμό του Israel Palestinian Conflict το οποίο το πήρα από την Wikipedia. Τέλος, γράφει διάσπαρτα stop the war και ceasefire, στο stop το ο είναι γυρισμένο για να μοιάζει με πινακίδα stop. Όλα αυτά τα είχα γράψει σε ένα αρχείο word και έπειτα τα εκτύπωσα. Τα κόλλησα μαζί και τα σκάναρα γιατί ήθελα να φαίνεται ρεαλιστικό το αποτέλεσμα.
Σε σχέση με τον David Carson, εμπνεύστηκα από τον τρόπο που στήνει τον καμβά του. Χρησιμοποιεί layers και τοποθετεί πράγματα το ένα κοντά στο άλλο. Στην αρχική της μορφή η αφίσα μου δεν είχε τα εξτρά «αυτοκόλλητα» ή τα γράμματα, όμως θεώρησα ότι δεν ταίριαζε στην αισθητική του Κάρσον και δεν ήταν αρκετά cluttered. Ακόμα, για τον Κάρσον το κάθε πράγμα είχε ένα λόγο δεν ήταν τυχαία εκεί. Αυτό προσπάθησα να κάνω και εγώ με τον τρόπο που έβαλα τα ονόματα των χωρών. Ήθελα να φαίνεται ο διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης των προβλημάτων, δηλαδή η μεγαλύτερη σημασία που δίνετε σε κάποιες χώρες απ’ ότι σε κάποιες άλλες. Ο Κάρσον δεν ασχολείται τόσο με την αναγνωσιμότητα του έργου του όσο με την δυνατότητα του να αποδώσει ένα μήνυμα. Έτσι και εγώ δεν ασχολήθηκα τόσο με την δυνατότητα να μπορέσει ο θεατής να καταλάβει όλες της χώρες ή το κείμενο για την διαμάχη στην Παλαιστίνη.